Letterlood
Met enige regelmaat krijg ik het verzoek of ik lood wil kopen. En dan liefst tegen de fancy prijs die ‘men’ er denkt voor te kunnen krijgen. Zelfs door bedrijven ben ik opgebeld. Zij wilden van mij graag horen, waar zij toch het meeste voor hun opgespaarde metaal konden krijgen.
Nu, letterlood koop ik niet in, voor mijzelf heb ik redelijk genoeg. Het ontbreekt me echter het kapitaal om voor de boekdrukgemeenschap in Nederland en daarbuiten een metaalfonds op te zetten, dat letterlood opkoopt om zo het metaal veilig te stellen. Ook voor mij is dit ‘dood’ geld. Ik kan me niet veroorloven er meer geld in te stoppen, ik heb het doodgewoon niet.
Wie letterlood wegbrengt naar de oud-metaal handel krijgt slechts een deel van de werkelijke waarde terug. Ten eerste beschouwt de metaalhandel letterlood als vervuild metaal. Het antimoon erin wordt als zeer ongewenst beschouwd, en beperkt de mogelijkheden het metaal te gebruiken zonder een dure opzuivering waarbij het antimoon wordt verwijderd. Ten tweede houdt de handel zijn eigen winstmarge ook in de gaten, het moet worden doorverkocht.
Wie bovenstaande nog niet goed heeft begrepen… Lood wegbrengen naar een oudmetaalhandel is een ernstige vorm van kapitaalvernietiging. Zeker als je weet dat de prijs van nieuwe letterlegering een veelvoud is van wat u ooit zult krijgen bij welke metaalboer ook. Die prijs van nieuw lood was vier jaar geleden al € 12, en dat zal in de tussentijd explosief gestegen zijn. Ook was die prijs nog enkel voor een Linotype ‘4-12’-legering… niet eens voor de veel meer tin en antimoon bevattende legeringen die nodig zijn voor handletter of Monotype.
Als u ooit € 30 of nog veel meer voor een kilo gegoten letter wilt betalen, dan moeten margedrukkers in Nederland en elders vooral alle oud letterlood naar de oudmetaalboer brengen. Want het levert toch zoveel op. In het verleden betaalden drukkerijen soortgelijke prijzen voor nieuwe letter, Die tijden die komen dus nu weer terug. Er zijn wel een aantal plaatsen waar dat al het geval is.
Bedenk wel: de tijd dat letterlood massaal vrijkwam, omdat boekdrukkerijen overschakelen op offset en andere drukprocedés, die tijd ligt decennia achter ons. Wie letter gegoten wil hebben, zal voortaan lood moeten meebrengen, en meer gewicht moeten inleveren dan hij weer meeneemt.
Bij elke omsmelting is er oxidatie. Dan kan er nog worden ingeleverd, maar brengt het niets meer op. Dankzij de zeer aangescherpte milieuregels die voor ons allen gelden.
John Cornelisse
RSS feed
Commentaar
Ben in het bezit van een aardige huisdrukkerij met een VanderCook proefpers met een electrisch inktwerk.
Voorts het complete lijnenmateriaal van Mouton en veel leuke oude en nieuwe letter.
Ben 89 jaar.
Geplaatst door BRAS, Ph. W. | 27 mei 2008 14:42